Starzenie i rozklad kauczuku naturalnego

Starzenie GR-I. Starzenie i rozkład kauczuku naturalnego jest powodowane głównie jego dużym stopniem nienasycenia, Ponieważ w kauczuku butylowym stopień nienasycenia jest bardzo mały, wykazuje on wyjątkowo dużą odporność na starzenie, tak że stosowanie przeciwutleniaczy jest rzeczą zbędną. Próbne starzenie prowadzone w wysokiej temperaturze przez dłuższy okres czasu wykazało niezwykłą odporność GR-I na starzenie, a przy tym jego własności fizyczne nie uległy zmianie. Wytrzymuje on działanie tlenu, a na działanie ozonu jest zupełnie obojętny. Wprawdzie ulega działaniu światła słonecznego oraz światła ultrafioletowego, dodanie jednak niewielkich ilości sadzy zapobiega temu w zupełności. Continue reading „Starzenie i rozklad kauczuku naturalnego”

Wulkanizowany GR-J z fizycznego punktu widzenia

Wulkanizowany GR-J z fizycznego punktu widzenia . podobny jest do miękkiego wulkanizowanego kauczuku naturalnego, jednak pod względem chemicznym jest on bardzo zbliżony do ebonitu. Kauczuk butylowy posiada największą ze wszystkich elastycznych materiałów odporność na działanie chemikaliów. Praktycznie biorąc nie ulega on działaniu żadnych czynników korodujących, a jego odporność na działanie stężonego kwasu siarkowego i azotowego jest niezrównana. Również nie mają na niego żadnego wpływu te metale, które powodują niszczenie kauczuku naturalnego. Continue reading „Wulkanizowany GR-J z fizycznego punktu widzenia”

Piaskowce z warstw istebnianskich zalicza sie do kredy górnej i paleocenu

Piaskowce z warstw istebniańskich zalicza się do kredy górnej i paleocenu; stanowią one pospolity materiał budowlany na obszarach jego występowania (łomy w okolicy Wisły, Istebny w paw. Wadowice. Myślenice, Bochnia, Brzesko, Nowy Sącz). Znaczenia drogowego nie mają. Własności techniczne piaskowców karpackich są bardzo zmienne. Continue reading „Piaskowce z warstw istebnianskich zalicza sie do kredy górnej i paleocenu”

W okregu krakowskim wystepuja równiez wapienie weglowe

W okręgu krakowskim występują również wapienie węglowe, mające podobnie jak marmury dębnickie duże znaczenie dekoracyjne (marmury racławickie). Własności techniczne wapieni krakowskich są zbliżone do własności technicznych wapieni kieleckich. Dla drogownictwa przedstawiają duże możliwości, częściowo już są wykorzystane, lecz nie w tym zakresie, jak to być powinno. Skały wapienne Wyżyny Lubelskiej pochodzą z okresu kredowego i trzeciorzędu. Skały wapienne kredowe wykształcone są jako wapienie margliste, margle, kreda pisząca, i opokla. Continue reading „W okregu krakowskim wystepuja równiez wapienie weglowe”

Piaskowce dewonskie

Piaskowce dewońskie występują w sposób szczególnie typowy w tzw. paśmie klonowskim na NE od Kielc, gdzie są eksploatowane w łomach koło Zagnańska (Góra Barcza), Wykazują zmienność wykształcenia petrograficznego, dając obok typów kwarcytowych odmiany bardzo miękkie o słabym spoiwie. Wyróżnić w nich można trzy serie leżące ponad sobą. Są stosowane do wyrobu materiałów brukowych, kamienia łamanego oraz tłuczona drogowego i kolejowego. Własności kwarcytów z Barczy są następujące: , ciężar objętościowy w G/cm3 2,52 + 2,59 nasiąkliwość w % wagowych 0,8 + 0,73 wytrzymałość na ściskanie w kG/cm2 869 + 3140 ścieralność na tarczy Bchmego w cm 0,17 -i- 0,20 Piaskowce dolnotriasowe (piaskowiec pstry) i piaskowce Liasowe mają dla drogownictwa znaczenie podrzędne. Continue reading „Piaskowce dewonskie”

Próbke wazy sie nastepnie w powietrzu, a potem w wodzie

Metoda ta polega na tym, że próbkę wysuszoną (105 C) do stałego ciężaru, zanurza się w naczyniu z gorącą parafiną, w celu otoczenia próbki warstewką parafiny i zamknięcia porów. Próbkę waży się następnie w powietrzu, a potem w wodzie. Ustala się osobno objętość błonki parafinowej (przyjmując ciężar właściwy parafiny O,93) i oblicza ciężar objętościowy próbki Stosowana jest niekiedy również metoda określania, objętości przez nasycenie wodą badanej próbki (wysuszonej uprzednio do stałego ciężaru g) i zważenie jej w powietrzu, a następnie w wodzie. Badanie normowe jest opisane w PN/B-04100. Ciężar właściwy Ciężar właściwy jest to ciężar objętości materiału kamiennego bez porów, wyrażony w G/cm3; jest to zatem ciężar jednostki objętości samej masy kamiennej. Continue reading „Próbke wazy sie nastepnie w powietrzu, a potem w wodzie”

MOC PRODUKCYJNA WYTWÓRNI POMOCNICZYCH

MOC PRODUKCYJNA WYTWÓRNI POMOCNICZYCH. Określenie mocy produkcyjnej pomocniczych wytwórni lokalizowanych na poszczególnych placach budowy, bądź na terenach wydzielonych dla przedsiębiorstw budowlanych, jest problemem istotnie ważnym, stąd też błędy w ocenie wielkości tej produkcji powodują poważne konsekwencje w przebiegu realizacji budowy. Scentralizowana wytwórnia czy też baza usługowa zaprojektowana na moc niedostateczną powoduje niezwłoczne powstawanie tendencji do ucieczki od centralizacji produkcji czy usług i przechodzenie znowu na prymitywne miejsca wytwarzania przy poszczególnych obiektach. Dlatego też nawet dopuszczenie do pewnej nadwyżki w ocenie mocy produkcyjnej wytwórni powoduje mniejsze szkody ekonomiczne niż obliczenie tej mocy zbyt nisko. Główną trudnością prawidłowego określenia mocy produkcyjnej pomocniczych wytwórni produkcyjnych na placach budowy jest zazwyczaj znaczna nierównomierność zapotrzebowania poszczególnych rodzajów produkcji. Continue reading „MOC PRODUKCYJNA WYTWÓRNI POMOCNICZYCH”

FUNKCJONALNY PODZIAL WYTWÓRNI POMOCNICZYCH

FUNKCJONALNY PODZIAŁ WYTWÓRNI POMOCNICZYCH. Wytwórnie pomocnicze na budowach powinno się projektować według ogólnych zasad projektowania stałych zakładów przemysłu materiałów i elementów budowlanych, z uwzględnieniem specjalnego charakteru tych wytwórni, wynikającego przede wszystkim z krótszego okresu ich pracy w stosunku do zakładów przemysłu stałego oraz z mniejszych ich rozmiarów. Wytwórnie te powinny, tak samo jak i zakłady przemysłu stałego, mieć wyraźny podział na oddziały, zgrupowane wg cech funkcjonalnych lub wg cech danego rodzaju wyrobów. Podział wytwórni pomocniczych na oddziały wg cech funkcjonalnych polega na grupowaniu w tych oddziałach poszczególnych maszyn (pojedynczych lub zespołów) wykonujących pewne czynności potrzebne do produkcji różnych wyrobów. W ten sposób przez oddziały o funkcjonalnym podziale przepływają różne wyroby, przy których wykonywane są te same czynności produkcyjne. Continue reading „FUNKCJONALNY PODZIAL WYTWÓRNI POMOCNICZYCH”